Nowości

Jak już wiecie, uwielbiam mozaiki diamentowe. Jednak nie tylko samo układanie sprawia mi przyjemnośc, ale lubię też pooglądać na youtube jak to robią inni.
Pewnego dnia siedząc w pracy i szukając kolejnych filmików w tej tematyce, trafiłam na nowośc dla mnie czyli haft koralikowy.
Niby już kiedyś słyszałam, ale nigdy jakoś nie interesowała się tą odmianą haftu i to był mój błąd.
Jak już zaczęłam "koralikować", to oderwać się nie mogłam i tak to powstał pierwszy obrazeczek.
O dziwo po raz kolejny to Babcia go zagarnęła dla siebie. Chyba w końcu podoba jej się to, co robię :)

Mozaikowo

U mnie, jak zawsze po kilku wpisać, nastąpiła dłuższa przerwa.
Uważam jednak, iż jak nie mam weny na pisanie i pokazywanie aktualnych moich prac, to nic na siłę.
Czas, którego nie spędziłam przed komputerem spożytkowałam na wykończenie mozaiki diamentowej.
Zajęła mi ona około 10-ciu miesięcy, ale to dlatego, że zdarzało mi się nie siadać do niej przez 3. Zwłaszcza zimą, gdzie szybko zapada zmrok, układanie mozaiki jest dla mnie ciężkie, ponieważ światło jest niewsytarczające i symbole podobnych odcieni się zlewają.

Obrazek ma 40x50cm, czeka mnie jeszcze oprawa, bo miejsce do powieszenia zarządziła Babcia. :)

Duży bieżnik

Witajcie Dziewczęta:)

Dziś chciałam się Wam przedstawić pierwszym, dużym (jak dla mnie) bieżnikiem na ławę.
Powstał on z 3 połączonych ze sobą serwetek.
Musiałam się troszkę nakombinować, gdyż zabrakło mi kordonka cieniowanego, więc brzeg zrobiła zwykłym czekoladowym, co by kolory pasowały, gdyż cieniowany akurat nie był dostępny, a szkoda mi było odkładać robótkę, gdyż znając mnie leżałaby w szafie już dłuższy czas, zanim bym do niej powróciła.

Pozdrawiam serdecznie:)

Postępy z Kotka

Hej Kobietki:)

Dziś szybciutki post, gdyż w sumie szkoda mi czasu na rozpisywanie się, jak jest tyle robótkowych rzeczy do zrobienia:)
W tej chwili właśnie próbuję swoich sił w kolejnym swetrze o innym "kroju" niż ten, co powstał dla babci. Poprzeczkę trzeba sobie podnosić, a co :)

W międzyczasie staram się coś tam krzyżykować i tak wyglądają postępy:

Zakryształkowana

Witajcie:)

Jakiś czas temu, jak byłam u męża na wakacjach, wciągnęłam się w układanie obrazów z kryształków. Obrazki kupowałam na aliexpress.
Nie idą mi one szybko, gdyż mam obecnie mniej czasu, ale coś tam staram się po troszku dłubać, żeby się całkiem nie kurzyły.
I tak oto- jeszcze w zeszłym roku- powstał obrazek na zamówienie dla mojego kolegi.
Nie lubię robić nic na czas, dlatego nie często przyjmuję zamówienia na cokolwiek, ale On dał mi czas nieokreślony, więc czemu nie:)
Obrazek układałam, gdy moja mamcia była u nas na wakacjach i najpierw zachwycona patrzyła jak małe kryształki zmieniając się w obraz, po czym stwierdziła, że ją by to chyba denerwowało, ale chciałaby spróbować, więc postanowiłam jej też coś zamówić.
Na obecną chwilę ma ułożonych więcej obrazków ode mnie i stwierdziła, że to niesamowity relaks:)

Ale wracając do obrazka dla kolegi, mam niestety tylko jedno zdjęcie, które udało mi się zrobić na szybko:

I jak Wam się podoba??

Pozdrawiam serdecznie:)

Niebo:)

Witajcie:)

W związku z przylotem mojego męża rozmarzyłam się.
Spowodowane jest to lataniem. Tak samo bardzo uwielbiam latać, jak i boję się tego:)
Mam jednak swój sposób przed podróżą, choć bardzo dziwny- oglądam wszystkie odcinki "Katastrof w przestworzach", bo wbrew pozorom, nie same katastrofy mnie uspokajają, ale dochodzenia po nich, gdyż to one mają wpływ na nasze coraz większe bezpieczeństwo.

A dla tych, które nigdy nie latały lub chciałaby powspominać- cudowne widoki z góry z trasy Londyn-Wrocław:)

I morze:) Było widać pływające statki, ale niestety aparatem nie dało się tego uchwycić.
Statek to ta biała, rozmyta kropeczka po środku zdjęcia:)

Zetknięcie wody i lądu- okolice Niemiec:)

Niestety samego Londynu nie udało mi się sfotografować, gdyż podczas startu zawsze najbardziej się stresuję. Wrocławia również nie ma, bo podczas lądowania kręciłam filmik dla Mamuni:)

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za wszystkie pozostawione komentarze:)

Kolejna odsłona kotka

Witajcie Kochane.

Mamy wiosnę, ale coraz więcej osób wokół mnie jakoś nie nastraja ona optymistycznie.
Ja natomiast tryskam humorem, ale jest to spowodowane przylotem męża mego.
Niestety 4 dni zlecą zanim się obejrzymy i tak czasem myślę, że chyba powoli nadchodzi czas do podjęcia TEJ decyzji, czy żyjemy tu, czy na obczyźnie, bo tak długa rozłąka zdecydowanie nam nie służy. Gdyby tylko moja Babcia zgodziła się zamieszkać tam z nami, nie byłoby problemu.
I ja wiem, większość z Was powie- patrz na własne szczęście, Babcia przez długi czas radziła sobie sama, to nadal będzie dawała radę i to wszystko jest prawda, ale widzę w jakim tempie Ona się niestety starzeje i chyba nie wybaczyłabym sobie, gdyby jeszcze bardziej podupadła na zdrowiu przez tęsknotę i samotność. Mąż jest moją miłością i zostanie ze mną (mam nadzieję) do końca życia, ale to babcia wycierała mi pupę i nos jak byłam mała i uważam, że teraz nadeszła moja kolej, aby jej się odwdzięczyć- oczywiście w przenośni, bo jest całkowicie samodzielna.
Decyzja jest niesamowicie trudna, ale czuję, że w najbliższym czasie trzeba będzie ją podjąć.
Dobrze, że jednak, że ktoś wymyślił rękodzieło, bo można usiąść, skupić się na robótce i choć na chwilę "zapomnieć" o świecie :)
Dla mnie najlepszą metodą na "wyłączenie" się są krzyżyki, gdyż muszę się zastanawiać i liczyć. Kotek powstaje powolutku, ale jednak w miarę systematycznie.

Tak wyglądają postępy pracy i obrazek na dzień dzisiejszy:

Pozdrawiam cieplutko :)